معرفی فیلم رنفیلد (Renfield)

اگه شما هم از اون دسته آدم ها هستید که همیشه از خودشون می پرسن دستیار دراکولا بعد از قرن ها چه حسی داره؟، یا اگه یه کمدی ترسناک حسابی با چاشنی اکشن و یه عالمه خون و خونریزی می خواهید، معرفی فیلم رنفیلد (Renfield) دقیقاً همونیه که باید بخونید. این فیلم داستان دستیار وفادار کنت دراکولا رو روایت می کنه که حسابی از دست ارباب خودشیفته و ظالمش کلافه شده و می خواد بالاخره از این رابطه سمی و طاقت فرسا خلاص بشه.

فیلم «رنفیلد» (Renfield) یه کمدی ترسناک-اکشنه که با ایده ای تازه سراغ یکی از قدیمی ترین و محبوب ترین هیولاهای تاریخ سینما، یعنی دراکولا، رفته. این بار دیگه قرار نیست فقط از چشم دراکولا یا قربانی هاش به ماجرا نگاه کنیم، بلکه داستان رو از زاویه دید رنفیلد، دستیار بیچاره و البته قدرتمندش می بینیم. تصور کنید که برای قرن ها فقط وظیفه داشته اید برای ارباب خون آشام و از خودراضی تون قربانی پیدا کنید و هر بلایی سرتون بیاره. قطعاً یه جایی دیگه صبرتون لبریز می شه، حتی اگه اون ارباب، دراکولای بزرگ باشه!

این فیلم با حضور بازیگرهای مطرحی مثل نیکلاس کیج در نقش دراکولا و نیکلاس هولت در نقش رنفیلد، از همون اول حسابی سروصدا کرد. نیکلاس کیج، با اون استایل خاص و متفاوتش، برای این نقش واقعاً سنگ تموم گذاشته و یه دراکولای به یاد ماندنی و دیوانه رو به تصویر کشیده که حسابی دیدن داره. در کنارش، نیکلاس هولت هم به عنوان رنفیلد، دستیار خسته و بیچاره ای که بالاخره به سیم آخر می زنه، حسابی درخشیده. با هم می خوایم ببینیم این ترکیب جالب چطور از آب در اومده و آیا «رنفیلد» تونسته با این ایده بکر و بازیگران قدرتمند، انتظارات رو برآورده کنه یا نه.

رنفیلد کیه؟ از رمان برام استوکر تا هالیوود امروز

قبل از اینکه سراغ فیلم «رنفیلد» بریم، بد نیست یه نگاهی به خود شخصیت رنفیلد بندازیم. رنفیلد برای اولین بار توی رمان معروف «دراکولا» اثر برام استوکر در سال ۱۸۹۷ معرفی شد. اونجا، رنفیلد یه بیمار روانیه که توی آسایشگاه بستریه و به خاطر ارتباط عجیبی که با دراکولا داره، حشره و حیوانات کوچیک می خوره تا به قدرت برسه و به اربابش خدمت کنه.

این شخصیت عجیب و غریب، در طول تاریخ سینما و تلویزیون بارها و بارها به تصویر کشیده شده. از «نوسفراتو» (Nosferatu) ۱۹۲۲ و «دراکولا»ی ۱۹۳۱ با بازی بلا لوگوسی گرفته تا اقتباس های مدرن تری مثل «دراکولای برام استوکر» فرانسیس فورد کاپولا در سال ۱۹۹۲ و سریال «داستان عامه پسند» (Penny Dreadful)، رنفیلد همیشه یه گوشه ای از داستان های دراکولا حضور داشته.

اما فیلم «رنفیلد» Chris McKay یه جور دیگه به این شخصیت نگاه می کنه. این فیلم، رنفیلد رو توی دنیای مدرن قرار می ده و می خواد نشون بده که چطور یه آدم، حتی اگه دستیار یه خون آشام قدرتمند باشه، ممکنه توی یه «رابطه سمی» گیر کنه و دلش بخواد ازش خلاص بشه. این بار رنفیلد فقط یه دیوونه نیست که حشره می خوره، بلکه یه شخصیت پیچیده تره که دنبال آزادی و پیدا کردن هویت خودشه.

همه چی که باید درباره فیلم Renfield بدونی (اطلاعات کلی فیلم)

اگه عجله دارید و می خواهید یه خلاصه از اطلاعات مهم فیلم «رنفیلد» رو بدونید، این جدول حسابی به دردتون می خوره. اینجا همه چیز رو براتون جمع و جور کردیم:

عنوان	توضیحات
نام کامل	Renfield
ژانر	کمدی، ترسناک، اکشن، فانتزی تاریک
کارگردان	کریس مک کی (Chris McKay)
نویسنده	رایان ریدلی (Ryan Ridley) (بر اساس داستانی از رابرت کرکمن)
بازیگران اصلی	نیکلاس هولت، نیکلاس کیج، آکوافینا، بن شوارتز، شهره آغداشلو
تاریخ اکران	۱۴ آوریل ۲۰۲۳
کشور سازنده	ایالات متحده آمریکا
استودیو	یونیورسال پیکچرز (Universal Pictures)
مدت زمان	۹۳ دقیقه

خلاصه داستان Renfield: وقتی دستیار دراکولا می خواد زندگی جدیدی شروع کنه!

فیلم «رنفیلد» دقیقاً از جایی شروع می شه که رنفیلد، دستیار فداکار (و البته از خود گذشته) کنت دراکولا، دیگه به سیم آخر رسیده. فرض کنید قرن هاست که شما «لاکی» یه خون آشام خودشیفته و تمامیت خواه هستید. باید براش قربانی پیدا کنید، کارهای کثیفش رو انجام بدید و هر وقت که حالش بده، غرغرهاش رو تحمل کنید! رنفیلد هم دقیقاً تو همین وضعیت اسفناک گیر افتاده و حسابی خسته شده.

حالا اون توی نیواورلئان، می خواد یه زندگی جدید رو شروع کنه. توی یه گروه خودیاری برای کسایی که توی «روابط سمی» گیر افتادن شرکت می کنه تا بلکه بتونه از شر دراکولا و کنترلش خلاص بشه. اینجاست که با افسر پلیسی به اسم ربکا کوئینسی (آکوافینا) آشنا می شه. ربکا خودش هم توی زندگی اش با مشکلاتی دست و پنجه نرم می کنه و همین باعث می شه رنفیلد یه جورایی بهش حس نزدیکی پیدا کنه. این آشنایی، جرقه امید رو برای رنفیلد روشن می کنه که شاید واقعاً بتونه از این طلسم ارباب تاریکی رها بشه.

اما خب، دراکولا به همین راحتی دستیار قرن ها وفادارش رو ول نمی کنه. از یه طرف دراکولا هر کاری می کنه تا رنفیلد رو به زندگی قبلی اش برگردونه و از طرف دیگه، رنفیلد ناخواسته خودش رو درگیر یه کارتل جنایتکار خطرناک به اسم «لوبو» می کنه. این کارتل توسط بلا لوبو (شهره آغداشلو) و پسرش تدی لوبو (بن شوارتز) اداره می شه و حالا رنفیلد باید هم با ارباب خون آشامش مبارزه کنه و هم با این گروه خشن و بی رحم.

ستاره های Renfield: از دراکولای دیوانه تا دستیار زخم خورده

یکی از بزرگترین جاذبه های «رنفیلد»، بدون شک تیم بازیگری فوق العاده اش هست، به خصوص ترکیب نیکلاس کیج و نیکلاس هولت. این دو نفر حسابی توی این فیلم ترکوندن و نقش هاشون رو به بهترین شکل ایفا کردن.

نیکلاس کیج: دراکولایی که تا حالا ندیده بودی!

فکر کنم همه ما نیکلاس کیج رو می شناسیم. بازیگری که هر وقت اسمش میاد، یه عالمه فیلم عجیب و غریب و نقش های فراموش نشدنی میاد تو ذهنمون. از فیلم های اکشن پرهیجان گرفته تا درام های عمیق و کمدی های تاریک، کیج همیشه توانایی این رو داشته که با بازی هایش ما رو غافلگیر کنه. توی «رنفیلد»، اون نقش دراکولا رو بازی می کنه و باید بگم که واقعاً یه دراکولای متفاوت و جنون آمیز رو بهمون نشون داده.

بازی کیج توی این فیلم، یه ترکیب عجیبه از کاریزما، خودشیفتگی و یه عالمه دیوونگی! اون یه دراکولای کاملاً استبدادی و کنترل گره که رنفیلد رو مثل یه برده نگه داشته. گریم و لباس های دراکولا هم واقعاً بی نظیره و حسابی به کاراکترش جلوه داده. کیج جوری این نقش رو بازی کرده که همزمان هم ازش می ترسید و هم از بعضی کارهایش خنده تون می گیره. جالبه بدونید این اولین بار نیست که کیج نقش یه خون آشام رو بازی می کنه، قبلاً در سال ۱۹۸۹ توی فیلم «بوسه خون آشام» (Vampire’s Kiss) هم این تجربه رو داشته.

نیکلاس کیج توی «رنفیلد»، یه دراکولای تمام عیار شرور، خودخواه و به شدت کنترل گر رو به تصویر کشیده که با نوکر آزاردیده اش رفتاری مستبدانه داره. یه دراکولای جدید که ازش هم می ترسی و هم می خندی!

نیکلاس هولت: دستیار خسته ای که قدرت پیدا می کنه

در مقابل دراکولای دیوانه، نیکلاس هولت رو داریم که نقش رنفیلد رو بازی می کنه. هولت که از بچگی توی سینما بوده، توی سال های اخیر حسابی توی نقش های کمدی و اکشن درخشیده. فیلم هایی مثل «بدن های گرم» (Warm Bodies)، «مکس دیوانه: جاده خشم» (Mad Max: Fury Road)، «ددپول ۲» (Deadpool 2) و «سوگلی» (The Favourite) نشون دادن که چقدر توی این ژانرها ماهره.

توی «رنفیلد»، هولت نقش یه دستیار ستم دیده و آسیب پذیر رو بازی می کنه که از یه طرف از دراکولا می ترسه و از طرف دیگه دلش می خواد بالاخره آزاد بشه. اما خب، رنفیلد بعد از خوردن حشره ها، قدرت های فوق العاده ای پیدا می کنه و این ترکیب آسیب پذیری و قدرت، کاراکترش رو خیلی جذاب کرده. هولت این دوگانگی رو خیلی خوب نشون داده و شیمی بین اون و نیکلاس کیج هم واقعاً دیدنیه.

آکوافینا: جرقه امید برای رنفیلد

آکوافینا، کمدین و بازیگر محبوب، توی این فیلم نقش ربکا کوئینسی رو بازی می کنه؛ یه افسر پلیس جسور و تا حدی خشن که خودش هم زخم های زندگی رو خورده. ربکا برای رنفیلد، یه جورایی نقطه امیده. اون کسیه که به رنفیلد نشون می ده می شه یه زندگی عادی داشت و از دست یه رابطه سمی خلاص شد. آکوافینا با اون سبک کمدی خاص خودش، به فیلم شور و هیجان خاصی بخشیده و نقش کاتالیزوری برای تغییرات رنفیلد رو ایفا می کنه.

شهره آغداشلو و بن شوارتز: آنتاگونیست های انسانی داستان

توی «رنفیلد»، علاوه بر دراکولا، یه سری آنتاگونیست انسانی هم داریم که کار رو برای رنفیلد حسابی سخت می کنن. شهره آغداشلو، بازیگر توانمند ایرانی-آمریکایی، نقش بلا لوبو، رئیس یه کارتل جنایتکار رو بازی می کنه و بن شوارتز هم نقش پسر بی مغزش، تدی لوبو رو ایفا می کنه. این دو نفر با اون سبک خاص خودشون، به فیلم جنبه کمدی و اکشن بیشتری می دن و یه جورایی پویایی های جالبی رو به داستان اضافه می کنن. اگهچه شخصیت پردازی آن ها به اندازه دراکولا یا رنفیلد عمیق نیست، اما حضورشان در داستان برای پیشبرد وقایع لازم و به اندازه خودشان تأثیرگذار است.

پشت صحنه فیلم رنفیلد: از ایده رابرت کرکمن تا کارگردانی کریس مک کی

خب، تا اینجا درباره خود فیلم و بازیگرهاش حرف زدیم. حالا بیایید یه سرکی هم به پشت صحنه «رنفیلد» بکشیم تا ببینیم این ایده جالب چطور به یه فیلم تبدیل شده.

همه چیز از یه ایده از رابرت کرکمن شروع شد. همون کسی که کمیک های معروف «مردگان متحرک» (The Walking Dead) رو نوشته و حسابی توی دنیای فانتزی و ترسناک شناخته شده ست. کرکمن یه داستان جدید و متفاوت از زاویه دید رنفیلد رو تصور کرد و این ایده به دست رایان ریدلی افتاد تا اون رو به فیلمنامه تبدیل کنه.

کارگردانی این فیلم هم به عهده کریس مک کی بوده. مک کی قبلاً کارگردانی انیمیشن «فیلم لگو بتمن» (The Lego Batman Movie) و فیلم اکشن «جنگ فردا» (The Tomorrow War) رو توی کارنامه اش داره. این تجربیات نشون می ده که اون هم توی کمدی و هم توی اکشن تبحر داره، که برای یه فیلم مثل «رنفیلد» که ترکیبی از این دو ژانره، خیلی مهمه.

فیلمبرداری «رنفیلد» از اوایل سال ۲۰۲۲ توی نیواورلئان شروع شد و حدوداً یه سال قبل از اکران نهایی، به پایان رسید. یونیورسال پیکچرز که همیشه دلش می خواسته هیولاهای کلاسیک خودش رو زنده کنه و یه «جهان تاریک» (The Dark Universe) بسازه (مثل کاری که مارول با ابرقهرمان هاش کرد)، بعد از شکست هایی مثل بازسازی «مومیایی» با بازی تام کروز، این بار با «رنفیلد» یه رویکرد متفاوت رو امتحان کرد. به جای ساخت یه فیلم ترسناک جدی، سراغ یه کمدی تاریک رفتن تا شاید بتونن این هیولاها رو با یه نگاه تازه دوباره محبوب کنن. «رنفیلد» در واقع یه جورایی خارج از اون «جهان تاریک» ناموفق ساخته شده و می خواست یه مسیر مستقل رو بره.

نقد و بررسی Renfield: چرا این فیلم هم خوبه و هم نه!

حالا می رسیم به بخش هیجان انگیز قضیه: نقد و تحلیل «رنفیلد». هر فیلمی، هر چقدر هم خوب یا بد باشه، نقاط قوت و ضعف خودش رو داره. «رنفیلد» هم از این قاعده مستثنی نیست. بیایید با هم ببینیم این فیلم توی چه چیزهایی درخشیده و کجاها می تونست بهتر عمل کنه.

نقاط قوت: چیزهایی که توی Renfield درخشان بودن

باید بگم «رنفیلد» یه سری ویژگی های واقعاً برجسته داره که باعث می شه دیدنش خالی از لطف نباشه:

• ایده اصلی و نوآورانه: راستش رو بخواهید، ایده تمرکز روی دستیار دراکولا به جای خود دراکولا، یه ایده حسابی تازه ست. سال هاست که دراکولا رو از دیدهای مختلف دیدیم، ولی نگاه بهش از چشم دستیار خسته اش که دیگه نمی کشه، واقعاً خلاقانه و جذابه. این ایده پتانسیل زیادی برای کمدی سیاه و موقعیت های دراماتیک داره.
• بازی خیره کننده نیکلاس کیج: کیج توی این فیلم واقعاً کولاک کرده! اون یه دراکولای کاریزماتیک، کاملاً خودشیفته و بی رحم رو به تصویر می کشه که همزمان می تونه ترسناک و خنده دار باشه. گریم فوق العاده اش هم حسابی به نقشش کمک کرده و یادآور دراکولاهای کلاسیک سینماست، اما با چاشنی دیوانگی خاص کیج.
• شیمی خوب بین هولت و کیج: یکی از بهترین بخش های فیلم، تعامل بین رنفیلد و دراکولاست. نیکلاس هولت و نیکلاس کیج یه ترکیب عالی رو ساختن. رابطه سمی اما در عین حال عجیب و غریبی که بین این دو وجود داره، قلب تپنده فیلمه و لحظات کمدی و دراماتیک خوبی رو خلق می کنه.
• صحنه های اکشن خلاقانه و خشونت آمیز: اگه از صحنه های اکشن با چاشنی خشونت بالا و طنز سیاه خوشتون میاد، «رنفیلد» حسابی براتون جذابه. مبارزات توی فیلم، خیلی خلاقانه و با حرکات رزمی و خونریزی های اغراق آمیز طراحی شدن که هم هیجان انگیزن و هم خنده دار. رنفیلد وقتی حشره می خوره و قدرتمند می شه، یه پا قهرمان اکشن می شه!
• لحن کمدی تاریک و عناصر گروتسک: فیلم خیلی خوب تونسته لحظات خنده دار رو با وحشت و خشونت ترکیب کنه. این کمدی تاریک، توی خیلی از صحنه ها حسابی جواب داده و باعث می شه از دیدن چیزهایی که توی یه فیلم جدی ممکنه حال آدم رو بهم بزنه، بخندیم.
• طراحی بصری و گریم: نمی شه از گریم و طراحی بصری فیلم حرف نزد، مخصوصاً گریم دراکولا که واقعاً هنرمندانه و دقیق انجام شده و یادآور دراکولاهای کلاسیک و اصیل سینماست. این دقت در جزئیات بصری، حسابی به فضای کلی فیلم کمک کرده.

نقاط ضعف: جاهایی که Renfield می تونست بهتر باشه

با وجود همه خوبی ها، «رنفیلد» یه سری ایرادات هم داره که باعث می شه نتونه به یه شاهکار تبدیل بشه:

• فیلمنامه ناهموار: شاید بزرگترین نقطه ضعف فیلم، فیلمنامه اش باشه. با اینکه ایده اصلی عالیه، اما توی بعضی قسمت ها فیلمنامه به اندازه کافی قوی نیست. خطوط داستانی فرعی، مثل داستان کارتل لوبو، به اندازه کافی عمق ندارن و بعضی شخصیت ها هم خیلی سطحی می مونن.
• عدم تعادل ژانری: «رنفیلد» یه کمدی ترسناکه، اما گاهی اوقات توی ترکیب این دو ژانر موفق نیست. بعضی جاها بیش از حد به سمت کمدی های سطحی و کلیشه ای می ره و از پتانسیل ترسناک و دراماتیکش دور می شه. انگار فیلم نمی دونسته دقیقاً می خواد توی کدوم طیف ژانری قرار بگیره.
• شخصیت پردازی ضعیف آنتاگونیست های انسانی: کاراکترهای منفی انسانی، یعنی خانواده لوبو، خیلی خوب پرداخت نشدن. اونا بیشتر شبیه کاریکاتورهایی از آدم بدها هستن و عمق کافی برای اینکه مخاطب واقعاً ازشون بترسه یا حتی ازشون متنفر بشه، ندارن. این باعث می شه بخش اکشن فیلم با این کاراکترها، کمی ضعیف تر به نظر بیاد.
• پایان بندی نسبتاً کلیشه ای: متاسفانه پایان بندی فیلم خیلی نوآورانه نیست و یه جورایی کلیشه ای به نظر می رسه. فرصت برای یه پایان بندی غافلگیرکننده و متفاوت از دست رفته و فیلم به یه راه حل ساده تر و قابل پیش بینی تر می رسه.
• مدت زمان کوتاه: با اینکه فیلم مدت زمان زیادی نداره (حدود ۹۳ دقیقه)، اما همین مدت زمان کوتاه باعث شده که بعضی از خطوط داستانی و شخصیت ها به اندازه کافی پرورده نشن. شاید اگه فیلم کمی طولانی تر بود و به جنبه های مختلف داستان فرصت بیشتری می داد، می تونست خیلی بهتر باشه.

امتیازها و نظرات: Renfield از نگاه منتقدا و مردم

همیشه جالبه که ببینیم یه فیلم از دید منتقدین و مخاطبان چه بازخوردی گرفته. «رنفیلد» هم مثل خیلی از فیلم های دیگه، نظرات متفاوتی رو به خودش جلب کرده. بیایید یه نگاهی به امتیازات و دیدگاه های کلی بندازیم:

وبسایت/منبع	امتیاز/درصد	توضیحات
IMDb	۶.۴/۱۰	میانگین امتیاز کاربران
Rotten Tomatoes	۵۷٪ از منتقدان	درصد رضایت منتقدان. اجماع: «سبک جنون آمیز کمدی-ترسناک آن اثر خاصی را به میزان کافی بر جای می گذارد.»
Rotten Tomatoes (مخاطبان)	۸۱٪ از مخاطبان	درصد رضایت مخاطبان عمومی
Metacritic	۵۳/۱۰۰	میانگین وزنی امتیاز منتقدان بر اساس ۴۹ نقد (نقدهای مختلط یا متوسط)
CinemaScore	B–	بازخورد مخاطبان اکران اولیه (در مقیاس A+ تا F)
PostTrak	۸۶٪	نمره مثبت مخاطبان نظرسنجی شده

همونطور که می بینید، منتقدان نظرات تقریباً متوسطی درباره «رنفیلد» داشتن. خیلی ها از بازی نیکلاس کیج و نیکلاس هولت، و همچنین صحنه های اکشن و کمدی تاریک فیلم تعریف کردن. مثلاً منتقد کلایدر گفته که کارگردان (کریس مک کی) تعادل ویژه میان وحشت و زیبایی شناسی کمپ را درک می کند و همین باعث لذت بخش بودن فیلم شده. اما در مقابل، خیلی ها هم از فیلمنامه ناهموار، شخصیت پردازی های ضعیف و عدم انسجام ژانری انتقاد کردن. منتقد پولیگان گفته لحن و زبان مستبدانه تنها مشکل فیلم نیستند، داستان آن نیز بطور مشابه نسنجیده و سرسری است.

ولی خب، همیشه نظر مردم و مخاطبان عمومی یه مقدار متفاوته. مثلاً توی «راتن تومیتوز»، ۸۱٪ از مخاطبان فیلم رو دوست داشتن، در حالی که منتقدان فقط ۵۷٪ نظر مثبت دادن. این نشون می ده که با وجود ایراداتی که منتقدان به فیلم گرفتن، «رنفیلد» تونسته دل خیلی از تماشاگرها رو به دست بیاره و یه تجربه سرگرم کننده براشون باشه. شاید دلیلش هم اینه که مخاطبان بیشتر دنبال یه فیلم مفرح و پرهیجان بودن و خیلی درگیر جزئیات فیلمنامه و عمق شخصیت پردازی نشدن.

بالاخره Renfield ارزش تماشا داره یا نه؟ جمع بندی نهایی

خب، رسیدیم به سوال اصلی: بالاخره معرفی فیلم رنفیلد (Renfield) بهتون کمک کرد تصمیم بگیرید که این فیلم رو ببینید یا نه؟ راستش رو بخواهید، «رنفیلد» یه فیلمیه که هم نقاط قوت حسابی داره و هم جاهایی که می تونست خیلی بهتر باشه.

اگه شما از اون دسته مخاطب ها هستید که عاشق کمدی های تاریک، اکشن های خونین و پرهیجان و البته بازی های جنون آمیز و متفاوت نیکلاس کیج هستید، «رنفیلد» قطعاً می تونه گزینه خوبی براتون باشه. اگه دنبال یه روایت تازه از افسانه های خون آشامی می گردید و می خواید دستیار دراکولا رو توی یه ماجرای متفاوت ببینید، این فیلم رو از دست ندید. شیمی بین نیکلاس کیج و نیکلاس هولت به قدری قویه که خودش به تنهایی می تونه دلیل خوبی برای تماشای فیلم باشه.

اما اگه توقع یه فیلم ترسناک خیلی جدی، یه داستان با فیلمنامه بی عیب و نقص و شخصیت پردازی های عمیق از همه کاراکترها رو دارید، ممکنه «رنفیلد» انتظاراتتون رو کامل برآورده نکنه. ضعف در توسعه خطوط داستانی فرعی و یه پایان بندی نسبتاً کلیشه ای، ممکنه کمی از لذت دیدن فیلم کم کنه.

در نهایت، «رنفیلد» یه فیلم سرگرم کننده ست که می تونه برای حدود یک ساعت و نیم، حسابی شما رو بخندونه و هیجان زده کنه. با وجود ایراداتش، یه تجربه متفاوت و جذاب رو ارائه می ده که با دید باز و بدون انتظارات خیلی بالا، می تونه حسابی خوشایند باشه. پس اگه دنبال یه تجربه سینمایی متفاوت و پرانرژی هستید، به «رنفیلد» یه فرصت بدید!